|
Buram buram Burnum da tütüyorsun buram,buram İçim eziliyor özleminden, Gönlümle her gün sana geliyorum Yalnızlık yine de bitmiyor neden
Burnumda tütüyorsun,buram,buram Gözlerimde buğular yoksun Seni düşlüyorum,o deniz kenarını Tam uzanırken hayaline Sensizlik sarıyor her yanımı
Ne güzeldi seninle her şey El ele,göz göze cennette gibi Burnumda tütüyorsun sevgili yosun,çiçek,taze ekmek kokusu gibi |
| |
|
Cansın Erol Beste:Cantekin |
|
|
Bulamadım Anılara bölün beni Sonra bütünlerle çarpın Toplayın yarınlarımı Eksileri hüzne yazın
Çarpsam bölsem faydası yok Sağlamalar hep hatalı Gönül sayfamda yıllardır Bulamadım doğruları |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Martılar Martılar düşerse yolunuz,yar kıyısına. Ona sevgi,selamımı söyleyin, Hasret canıma çoktan yetti ya, Ne olur yine de belli etmeyin. Bıraktığı yar eski yar değil. Bilmesin artık bahtiyar değil. Rüzgarlarım eser deli,deli Acıdır sitemim söylemeyin,kırar kalbini Martılar düşerse yolunuz yar kıyısına, Ona sonsuz selamımı söyleyin. Sitemim hasretim içimde kalsın, Onu hala sevdiğimi söyleyin |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Fal Bir falcıda fala baktırdım. Sana doğruymuş hayat çizgim, Kalb çizgimde sen vardın. Her şeyi göremedi pek iyi, Bir sevdiğim varmış, Tarifi tıpkı senin gibi. Çok görmüş geçirmişsin, Türlü acı çekmişsin, Şansın bol ama kırık dedi. Gönlün hem sevdi,hem sevildi, Elinde görünüyor dedi bir büyük aşk, Uzak dur istesende yaşamak. Ama sevda gönlüne çoktan yerleşmiş, Hasret ömür çizginle birleşmiş. İtti elimi dahasına bakmadı Ölümüne sensizim ya,falcı bile anladı... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Efkar Sigaramdan çektim yine bir nefes, Yalnızlığım duman,duman tütüyor. Şu denizde bir cilveli bu akşam Bana nisbet tutmuş da mehtabı öpüyor..
İkimiz tutturmuşuz bir türkü, 'Sigaramın dumanı yoktur yarin imanı' Yar hayırsız,yar vefasız,yar uzak Sigaramın dumanında dönüyor...
Bir efkar bastı ki sormayın gitsin. Deniz,mehtab tuhaf oldu içimiz. Sabah oldu gün ağardı neyleyim, Sigaramla yapayalnız,duman olduk ikimiz... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Bir gün Bir gün o yollardan yalnız başına döneceksin, Kalbinde bir ince sızı,içinde bir ağırlık, Düşünüp beni bulacaksın.... Her kilometre ayıracak bizi, Her an her saat. Kulağında bir hıçkırık, O an beni duyacaksın. Başka bir sofrada,başka bir evde, Başka bir dünyada,başka bir yerde. Hüzünlü bir akşam,saat yedide, Her kadehte beni yudumlayacaksın.. Başka biri bakacak gözlerine, Günü,geceyi,ışığı onunla paylaşacaksın, Ama rahat bırakmayacağım seni, Tutsan da başka elleri Beni kalbinde bulup şaşıracaksın. Mehtab beni hatırlatacak ve şarkılar, Paylaştığımız o güzel anlar, Gözlerine dolacağım,ağlayacaksın.. Yıllar geçse de aşılmaz mesafeler, Bir söz,bir kanat çırpış,bir ses Beni hatılayacaksın.. Bir gün yorulsan da sevmekten, Kurtulmak istesende benden, Tıpkı benim gibi,beni yaşayacaksın..... |
| |
|
Cansın Erol |
|
Hep bir şeyler anlatmak istersin yaşam boyu.Ama iç dünyanın ne kadarı cümlelere,kelimelere sığar ki.İnsanlar bir aysbergin,üstündekileri görebilir ancak.Ya en derinlerde ki görünmeyenler.Bir göz,bir kalp ararsın anlayan. En yakınlarından başlarsın duvarlara çarpmaya. sonra daha uzaklara. ve yara,bere içinde yine kendine dönersin. Çünki sen kendin olursan,onların doğrularının, yargılarının dışında kalırsan onlar seni kendi kalabalıkların da boğup,kendi içinde yapayalnız bırakırlar. Sonra sevgiden bulutlara asılırsın.Kumlara yazarsın duygularını. susarsın.Sustukca,duyguların taşar içinden.Söz olur şiir olur.Bir zamanlar,gölgesinde serinlediğin,yemyeşil bir ağaçtan kopmuş bir kalemle,beyaz bir kağıda dökersin kalbini.Belki de bir şarkı olur dudağında. Ya da doğadaki,ruhunda ki renkleri,şekilleri birbiriyle buluşturur,tuallere aksettirirsin.Parmakların,çizgiler,şekiller,heykellere dönüşür,senden bir şeylerle. Onlar iç dünyamızın çığlıkları,isyanları,güzellikleri,doğurganlıklarıdır. Paylaşımıdır. Seni hiç tanımayanlarla bile,o sözlerde,müzik de renklerde buluşursun..aynı duygularla.Ve onlarla büyür yüzlere,milyonlara katlanırsın buluşursun. Artık bir gün yok olsan bile,bir dolu orman vardır bir yerler de. Acımasız baltalarla kesilseler, yakılsalar bile
Cansın Erol...
|
|
Akşam şarkısı Akşam..siyahın en koyu olduğu zamandı, O saatler,duyguların yoğunlaştığı andı.
Sarmıştı mehtabı tül rengi bulutlar, Deniz masum bir kadın gibi,ama davetkar
Rüzgar kıyamıyordu,okşamayı dalları, Kuşlar kucak yapmıştı,sanki ağaçları
Ve ben o an içimdeki,senle büyüdüm Yedi kat göğe doğru sevginle yürüdüm
Dindi benliğimdeki bütün çırpınışlar İçimde bitmesin bu saatler diye yalvarışlar
Birden ateş yükseldi tan yerinden Kayboldu mehtap,ayrıldı denizinden.
Sular hırçın,dalgalar sardı her yanı Rüzgar hırpaladı,dalları,ağaçları
Kuşlar uzaklaştı sığındığı kucaktan Başka duygular uyandı yepyeni bir zamandan
Ve ben sensizlikte küçüldüm,küçüldüm Başlayan yeni bir güne yapayalnız yürüdüm.
Cansın Erol
|
| |
|
|
| |
|
BESTE.PR DR SELAHADDİN İÇLİ
|
|
Yeniden yaşamak. Yeniden doğdu güneş, Yine aydınlık pencerem... Gözlerim ümit ufuklarında, Soğuk rüzgarlarla dolsa da gecem...
Yeni bir gün,yeni bir mücadele, Acılar,sevgiler,öfkelerle. Zorlarda yaşamak ama insan gibi. Ve hep yeniden yaratmak kendini. Doğan güneşle el ele, Yine aydınlanır pencerem, Bütün ışıkları söndürselerde... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yeni aşklar Bu son mevsim, Benim saçlarımda aklar, Hala senin özlemindeyim. Gözlerimde yağmur, Yanağımda yaşlar, Yıllardır gecelerdeyim Radyoda bir şarkı,çalıyor Kız ben seni şişlerim
Mehtabda hala sen varsın, Yakamozlarda rengin. Ak saçlarımda meltemin. Uzakta bir genç şarkı söylüyor, Allah belanı versin...
Karşıdaki parkta çiçekler, Kuşlar sarılar,yeşiller, Çimenlere oturmuş iki genç, Belli ki sevgililer. Adam kıza bağırıyor, Yürüüü.. anca gidersin.. |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yavaş yavaş Gönlümün sevinci,gözümün pınarındaki yaş İstemesem de siniyorsun içime yavaş,yavaş Bazen günlük güneşliksin,baharlar açıyorsun, Zaman,zaman kasırgasın. Her zerremi dağıtıyorsun. Hayatımın manası,dertle zevkin arası, Dünyaları durduran bana beni bulduran Ah..gönlümün sevinci, Gözümün pınarındaki yaş Siniyorsun içime yavaş,yavaş. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yaşamak denilen şey Ağlayarak açtık gözlerimizi,bin umutla hayata Sonu görünmeyen bir yolun başında durduk. Sevgi yağmurlarının yaşları kurumadan daha, Yaşarken yaşamanın özleminde kavrulduk.
Her yeni adımla bitmez görünen yollara düştük, Sıcacık sevgilerle ısındık sevgisizlikler de üşüdük. Tırmandığımız her kayada yaralı ellerimizde mutluluk Hiç istemezken ölümü, yaşamayı uzun bulduk.
Doğduk diye gülenler,niye ağladığımızdan habersiz, Sevgiyle kucak açıp,bırakıp gittiler sessiz Bir ömür neler verdik,yaşamak diye bilmeden, Gelen mi daha mutlu anlamadık daha mı mutlu giden.
O bitmez görünen yolda bir uzun rüya bulduk, Düşünmedik sonumuzu Yaşamakta yaşamayı unuttuk. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yaşadıkça Nasıl susar bu kalp,bu gönül. Giden sevgilinin feryadıyım ben. Artık o beni görüp duyamaz, Onun dünyada yaşayanıyım ben.
Ayrılıklara hüzün yakışır, Güneş yağmur,birbirine karışır, İnsan oğlu hasrete de alışır Onun dünyada ağlayanıyım ben
Günler azalacak,yıllar bitecek, Sıra gelene kadar kimler gidecek, Baharlar yazlar kışlar sürecek Onun dünyada ki hazanıyım ben
Ağlamak sızlanmak boş neye yarar, Ferman çoktan yazılmış,verilmiş zaten karar Sevgisi içimde ta baştan sona kadar, Onun dünyada ki cananıyım ben..
Nasıl olsa zamanla her şey bitecek Kimi ağlayacak,kimi gülecek Her fani gibi sıramız gelene dek Onun dünyada ki hayatıyım ben.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yasak ettiler Sevgilim seni bana yasak ettiler, Gözlerine hasret bıraktılar. Kavuşma ümidimi koparıp, Önüme sensizlik tohumu attılar..
Tel örgü oldu insanlar önüme, Yalnızlığı nöbetçi diktiler gönlüme, Avuttuk sandılar gözyaşlarımı silip, Kalbimi yakan duyguları unuttular.
Sevgilin seni bana yasak ettiler, Olmaz dediler,kader dediler. Günah diye diye aldattılar, Beni güneşe,havaya,beni sana hasret bıraktılar... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yarıyı da geçtik Yaş otuzbeş demiş şair, yolun yarısı Yarıyı da geçtik,yakın çıkış kapısı. Bende çocuktum bir zamanlar, Elimde bir sopa,tahtadan at koşturdum. Tebeşir kokulu sınıflarda bende okudum. Sıcak bir yuvada,sevgiydi sunulan, Ben ümittim,hayattım,bendeydi umulan. gözlerimden dünyaya bakan umuttu, Gözlerde vefasızmış,öyle bakmayı çoktan unuttu. Bizde yuva kurduk,sevgiydik sonsuzduk, Çaresizlikler içinde mutluyduk. Acılarda bile ısınırdık,düşünüyorum, Şimdi kürkler içinde bile üşüyorum. İhaneti de tattım ölümü de Riyaları,mutlulukları,birer birer, Tatlı meltemler okşadı kalbimi,fırtınada gördüler Yaş otuz beş demiş şair,yolun yarısı. Kırka geldik. Bitmez sandık dünleri,kıymetini bilemedik. Şimdi daha bir hüzünlü şarkılar Güneş daha mı solgun Yıllar hissettirmeden,neler neler aldılar. Yaş otuz beş demiş şair,yolun yarısı,olsun.... Ümitleri öbür yarıya bağladık Kapatıp sayfaları,yeni baştan başladık |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yalancı bahar Baharın müjdesi vardı gözlerinde Başaklar saçlarında sararıyordu Sıcacık duygular yandı içimde Geceler gölgende saklanıyordu Çıkıp dünyamdan sana doğru yürüdüm Soğuktu kar yağıyordu, Çok geç anladım Gönlüm yalancı bir bahara aldanıyordu
Nisan yağmuruydun,susuz dudaklarıma Akıyordun sel gibi,gönül pınarlarıma Duygularım güneşinde canlanıyordu İçimde bir başka mevsim uyanıyordu Çıkıp dünyamdan sana doğru yürüdüm Soğuktu,kar yağıyordu Çok geç anladım Gönlüm yalancı bahara aldanıyordu |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yağmur Yağmur git penceremden, Uykumu kaçırıyorsun Yardan ayrı gelip de, Beni ağlatıyorsun
Türlü şekillere girip, Sel gibi gönlüme dolup, Hiç durmadan cama vurup Yar diye kandırıyorsun.
Bulutla bir olmuşsun, Anladım ki kastın bana, Senden kurtulamam ki Sabah güneş doğunca.
Yar hasreti olup, Gönlümde kalıyorsun. Yağmur git penceremden Beni ağlatıyorsun |
| |
|
Beste:Zeynettin Maraş Güfte:Cansın EROL |
| |
|
|
Vurulmuşum Gözler kurşun olmuş, Sözler bin hançer Vurmuş da vurmuş, Yürekte sızı,içinde yara Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana
Rüzgara söylemişim ümitlerimi Kumlara yazmışım sevgilerimi Sevdalar yollamışım kuşların kanadında Kuşları da vurmuşlar Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana
Olmazlarda oluru aramışım Varıda yok etmişim yalan sevgilerde Her yandan vurulmuşum Bu yara başka yara Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Ver sevgini. Gönlüme ver sevgini, Kalbim aşkınla alev,alev yansın Öylesine yansın ki kor gibi, Güneş,güneş olduğundan utansın..
Işığını ver gözlerime, Işığın gözlerimde parlasın. Öyle parlasın ki Güneş karanlıklar da kalsın..
Gözyaşlarını ver bana, Sevgi yağmurlarıyla bende yağsın. Öylesine yağsın ki, Güneş bile ıslansın..
Ellerini ver bana, Bana ver gözlerini. Ve bir de sevgini Dünya aşk ne imiş anlasın... |
| |
|
Beste:Nesrin Körükçü Güfte:Cansın Erol |
| |
|