|
Sakın sevme Beni sakın sevme..ne olur
Sen günün ışığısın,ben gecenin karası
Sen sevginin gülüsün.ben dikenin yarası
Sen dudakta kahkaha.ben hüzünlü şarkıyım
Senin gözünde güneş ben yağmurun yaşıyım
Senin penceren açık.her yer ışık almakta.
Benim kalbimde yıllar.yorgunum yaşamakta
Beni sakın sevme...Ne olur |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Rengarenk Sen yeşilsin....muradım olduğun günden beri
Sen sarısın...kalbini aldın ya geri
Sen kırmızısın...ben aşkınla alev,alev
Sen mavisin...Öylesine duru,öylesine güzel
Sen siyahsın..hasretini bırakıp gittin ya
Sen morsun...ışığını kaybeder dünya
Sen beyazsın...öylesine temiz ve berrak
Sen rengarenksin...sevginle başladı renklere
Bendeki merak |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Özlemezmisin Özledin mi diyorsun özlemez misin
Baharlar bitsede kışlar gelmese
Hep gece olsa gün görünmese
Mevsim yaz olsa yaksa sıcacık
Kar tanelerini hasretle düşünmezmisin
Durgun denizde dalgaları
Akşamın ardından sabahları
Kalbinden kopmuş kahkahaları
Sen olsan özlemezmisin
Zaman zaman en güzel hayalleri
Beraber yürünen yeşil tepeleri
O kır kahvesini mutlu günleri,
Sen olsan özlemezmisin
En güzel sofralar da taze ekmek kokusunu
Çok susayınca bir pınarın suyunu
Sevdiğini yanında bulmanın duygusunu
Sen olsan özlemezmisin..
Bazen gülüp,bazen ağladığın
Yalnızlıkta okşayan ellerini aradığın
Bir dolu hatırayı beraber yaşadığın
Sevgiliyi bilmem ki özlemezmisin... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Özlediğim Özlediğim o çocuk yüreği
İçime işleyen masum gülüşler
Özlediğim bir sevginin bakışı
O bakışta duygudan seslenişler
Özlediğim o çocuk ruhu
Yaşamın renkleri en derinde
Özlediğim bir canın bir cana dayanışı
Bir el ki uzanmalı güzellikler içinde
Özlediğim o çocuk yok nerede
Dudaklar sahte ğülüşlerde artık
Özlediğim bir serap,bir hayal
Büyümüş bütün çocuklar adam olmuşlar yazık |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Ölüm-ayrılık
'Ölüm Allahın emri'demiş şair,'ayrılık olmasaydı.
Ölümden farklı mı ayrılık,giden yaşamasaydı.
Ölümde kavuşmak yok,ümit yolu kesilir,
Ayrılıkta ki fark,yar yaşıyor ya denir...
Ölümde hasret yakar,çaresiz,mütevekkil,
Ayrılığın tek farkı,belki bir gün kimbilir..
Ölüm Allahın emri,ayrılık olmasaydı.
Ölümden farklı mı ayrılık,giden yaşamasaydı... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Olmadı
Sana gözlerimi verirdim
Sen olurdun ışığım
Seninle yaşar,senden bakardım hayata
Tek sen olurdun,bütün insanlar bir yana
Olmadı...
Sana ellerimi verirdim
Sıcak sevgi dolu
Hiç bırakmazdım yaşadıkça
Ellerim ellerin olurdu
Olmadı....
Sana kalbimi verirdim
Aşkım olurdun tek seni severdim
Yepyeni bir dünyada
Bunca yalnızlığa dur derdim
Olmadı.... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
O diyar
Dökülen yapraklarla başladı sevdiğim.
Mevsim sonbahar.
Ağaçların gölgesinde,boynu bükük yapraklar
Sen ve ben misal.
Rüzgarında bazen elem bazen neşe
Ümitsizler ormanı burası,
Çok sevenler yaşar.
Seninle beraberdik biz orada sevdik,
Çevremiz,dal budak
Gözümüzde bu ıslaklık ne, bulutlar mı var
Seninle buluştuğumuz deniz kenarı,
Sakin durgundu.
Şimdi hırçın,sert dalgalar,
Ümitsizler körfezi burası sevgilim
Kulağımda dalgaların sesi,
Kalbimde hep sen,
Yaşadığım kadar.
Şimdi seninle dolu her şey..sensiz
O eski yerlerdeyim.
Dalgaların sesinde aşk,
Rüzgarın nefesinde şarkısın.
Sensiz yaşamakta öleceğim sevdiğim,
Sahiden öldüğüm kadar. |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
| |
|
|
Nostalji
çiçekler vardı duman is bilmezdik biz
O zamanlar yuvalar sıcaktı sobalar vardı
geleceğe sevgi ümit ekerdik
hayal hanemiz küçük sinemalardı
Yerli malı haftaları yapılırdı okulda
öğrenmeye evvel A dan başlardık
Oyuncaklar teldendi ya da tahtadan
Mutluluğu duygularda yaşardık
İlk saygıyı öğretirdi hocamız
Sevmek yaşamaktır derdi dinlerdik
Onur dürüstlüktü konan harcımız
Bizde dünya hep böyle zannederdik
Göz göze sevgiler yaşardık gençliğimizde
elleri ellerimize deymeden
Ne gelecek korkusu vardı ne de yaşamak
Öyle öğretirlerdi alamazdık vermeden
Önce çiçekler soldu sonra gök yüzü
Işıklar arttıkça karardı sokaklar
İnsanlar büyüdü sevgiler küçüldükçe
Para denen kağıda hopsoldu haklar
Ama biliyorum bir yerlerde bir dolu kalp var
Güzelliklerde sevmek sevmek diye çarpan
Hangi güç döndürürdüki dünyayı hala
Var olmasaydı o sevgi dolu yüce insan |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Nedir ki
Ayrılık dediğin nedir, bir kuru laftır
Dostun sevenin arasında,sözü bile günahtır
Yalnız gözmü görür,eller mi okşar
Niye verdi tanrı yüreği
Sevgiler orada yaşar
Ayrılığın hükmü olsa,
Dünya,dünya mı olurdu
Vermeseydi tanrı kalbi
Başta kendi unutulurdu
Ayrılık dediğin nedir,bir kuru laftır
Sevenlerin arasında
Bahsi bile günahtır |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Ne olur Gözlerindeki sonsuz şefkatti beni yakan
Delice bir duyguydu yalnız sende yaşanan
Seni yıllardır koruduğum mabede koydum
İncitme ne olur..yokluğunla bende kaybolurum
Öyle bir sevdaki,sözle anlatılmaz
Korumalıyız onu, böylesi yaşanılmaz
Tek isteğim sevgi,ve bir tatlı bakış
Senin için,benim için,aşkımız için bu yalvarış
Seni yıllarca sakladığım mabede koydum
Kırma ne olur yokluğunla sonra bende kaybolurum |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
| |
|
|
Ne kalır Cemreler düşer bir bir,rüya hep aynı kalır.
Deli dünya değişir,efsane canlı kalır.
Her şey biter,sevenlerde yaşar gidenler
Sonsuzluğun ufkunda,bir tek bu mana kalır... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Ne kaldı Bir dolu anıydı yaşamak
Çoğu resimlerde kaldı
Şimdi selvilerle yatan
Unutulmuş isimlerde kaldı
Gözgöze bakılan anlar
Kalp dolu kuru ağaçlar
Dünler,bu gün ve yarınlar
Eski bir defterde kaldı
Bunca hüzün,sevgi derken
Ömür günbegün biterken
Bilinmez bir yolda giderken
Neden,,niçin,,nasılı kaldı |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Ne haber
Söndürsen de yangınları içte köz kalır
Yıksalar değerlerini ruhta öz kalır
Gönül affetse de dilde iz kalır
Kırdınsa kaseyi camdan ne haber
Alsalar ışığını gördüğün yeter
Zaman sabır denirde sabırda biter
Sevgi kuş kanadında uçuşup gider
Kırdınsa kalbini yardan ne haber
Ne ekersen dünyada onu biçersin
Üzdüysen gönülleri neyle silersin
Kime kalmış bu alem sende gidersin
Anılmazsa ismin candan ne haber |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Ne güzel Nisan yağmurunda yıkanır gibi
Ne güzel umutlarda ıslatmak bedenini
Ve en güzeli hatırlamak sevdiğini
Korkusuzca,içinden geldiği gibi
Güzel şey dolaşmak yalnızlığında
Loş ıssız sokak kaldırımında
Beyaz bir sahile dökmek gözyaşlarını
Gün batarken bir yaz akşamında
Ne güzel özğür hissetmek benliğini
Öderken her an yaşamın diyetini
güzel şey anlamak hayatı,ruhunla yüreğinle
Vermek almak kadar güzel sevdiğince |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Ne çıkar Gönül viran olsa senin aşkınla ne çıkar.
Dökülen küllerin altından,binlerce kaşane çıkar.
Dağıtsa her zerremi sevgin yedi koldan,
Birleşir ateşinle,tek senin cismin çıkar..
Yine sen olursun gönül ülkemin sultanı,
Senin gibi bir efendiye,sultanım,
Yeterki iste,benden binlerce kul çıkar |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Mesud'un kızı Mesude İsmim mesude,soy adım Bahtiyar,
Yaşım yirmisekiz,gönlüm ihtiyar.
Mesudiye doğumlu,Mesud.un kızı
Sekiz kardeşiz,bir oğlan yedi kızlı.
Çocuk diyen babammış
Durmadan oğlan aramış.
Anam hep kız doğürmuş,
Kendi gibi yoğurmuş.
Ondördünde kocaya geldim
Şimdi olsa evlenmem derdim.
Ben mesudiye li mesude,
Dört çocuklu,yirmisekiz yaşında.
Yaşlı ayyaş bir koca var başımda.
Her gün eşeler dururum dünyayı
Göreli çok oldu hanyayı konyayı,
Mesudiye'de sevgiden uzakta
Bir başına dertlerde
Mesud'un kızı Mesude
Gönül gurbetlerinde |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Nasıl olurdu acaba Nasıl olurdu acaba
Beraber yaşlansaydık
Geride kalan yılları,
Şimdi el ele ansaydık
Büyüyen sevgilerimizi
Sende tadabilseydin,
Şu yorgun kalbimle biraz
Göğsüne yaslanabilseydim
Gençlikteki fırtınalar
O nazlar o niyazlar
Ve hatta gözdeki yaşlar
Bilsen nasıl yaşlandılar
Arkandan kimleri yolladık bilsen
Tek azrail üzülmeyen
Huysuzmu olurdun bilmem
Yine de beraber yaşlansaydık.. |
|
|
Cansın Erol |
|
|
Mutluluk Bulutlar ağlamaz,
Yağmur,güneşi bekleyişin,
Haz veren duygusudur.
Karanlık değil geceler,
Sabahın uykusudur.
Mavinin vurgunudur,ıssız kayalar,
Denizin kalbidir çoşan dalgalar.
Toprağın neşesi dağlar nehirler,
Yaşamı anlatır,duyduğun sesler.
Kalbinde var olan sevgi ve aşk,
Tanrının içindeki aksidir,
Mutluluk...zaman,zaman tadılan,
Hayatın busesidir.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
