|
Akşam şarkısı Akşam..siyahın en koyu olduğu zamandı,
O saatler,duyguların yoğunlaştığı andı.
Sarmıştı mehtabı tül rengi bulutlar,
Deniz masum bir kadın gibi,ama davetkar
Rüzgar kıyamıyordu,okşamayı dalları,
Kuşlar kucak yapmıştı,sanki ağaçları
Ve ben o an içimdeki,senle büyüdüm
Yedi kat göğe doğru sevginle yürüdüm
Dindi benliğimdeki bütün çırpınışlar
İçimde bitmesin bu saatler diye yalvarışlar
Birden ateş yükseldi tan yerinden
Kayboldu mehtap,ayrıldı denizinden.
Sular hırçın,dalgalar sardı her yanı
Rüzgar hırpaladı,dalları,ağaçları
Kuşlar uzaklaştı sığındığı kucaktan
Başka duygular uyandı yepyeni bir zamandan
Ve ben sensizlikte küçüldüm,küçüldüm
Başlayan yeni bir güne yapayalnız yürüdüm.
Cansın Erol
|
| |
|
|
| |
|
BESTE.PR DR SELAHADDİN İÇLİ
|
|
Yeniden yaşamak. Yeniden doğdu güneş,
Yine aydınlık pencerem...
Gözlerim ümit ufuklarında,
Soğuk rüzgarlarla dolsa da gecem...
Yeni bir gün,yeni bir mücadele,
Acılar,sevgiler,öfkelerle.
Zorlarda yaşamak ama insan gibi.
Ve hep yeniden yaratmak kendini.
Doğan güneşle el ele,
Yine aydınlanır pencerem,
Bütün ışıkları söndürselerde... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yeni aşklar Bu son mevsim,
Benim saçlarımda aklar,
Hala senin özlemindeyim.
Gözlerimde yağmur,
Yanağımda yaşlar,
Yıllardır gecelerdeyim
Radyoda bir şarkı,çalıyor
Kız ben seni şişlerim
Mehtabda hala sen varsın,
Yakamozlarda rengin.
Ak saçlarımda meltemin.
Uzakta bir genç şarkı söylüyor,
Allah belanı versin...
Karşıdaki parkta çiçekler,
Kuşlar sarılar,yeşiller,
Çimenlere oturmuş iki genç,
Belli ki sevgililer.
Adam kıza bağırıyor,
Yürüüü.. anca gidersin.. |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yavaş yavaş Gönlümün sevinci,gözümün pınarındaki yaş
İstemesem de siniyorsun içime yavaş,yavaş
Bazen günlük güneşliksin,baharlar açıyorsun,
Zaman,zaman kasırgasın.
Her zerremi dağıtıyorsun.
Hayatımın manası,dertle zevkin arası,
Dünyaları durduran bana beni bulduran
Ah..gönlümün sevinci,
Gözümün pınarındaki yaş
Siniyorsun içime yavaş,yavaş. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yaşamak denilen şey Ağlayarak açtık gözlerimizi,bin umutla hayata
Sonu görünmeyen bir yolun başında durduk.
Sevgi yağmurlarının yaşları kurumadan daha,
Yaşarken yaşamanın özleminde kavrulduk.
Her yeni adımla bitmez görünen yollara düştük,
Sıcacık sevgilerle ısındık sevgisizlikler de üşüdük.
Tırmandığımız her kayada yaralı ellerimizde mutluluk
Hiç istemezken ölümü, yaşamayı uzun bulduk.
Doğduk diye gülenler,niye ağladığımızdan habersiz,
Sevgiyle kucak açıp,bırakıp gittiler sessiz
Bir ömür neler verdik,yaşamak diye bilmeden,
Gelen mi daha mutlu anlamadık daha mı mutlu giden.
O bitmez görünen yolda bir uzun rüya bulduk,
Düşünmedik sonumuzu
Yaşamakta yaşamayı unuttuk. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yaşadıkça Nasıl susar bu kalp,bu gönül.
Giden sevgilinin feryadıyım ben.
Artık o beni görüp duyamaz,
Onun dünyada yaşayanıyım ben.
Ayrılıklara hüzün yakışır,
Güneş yağmur,birbirine karışır,
İnsan oğlu hasrete de alışır
Onun dünyada ağlayanıyım ben
Günler azalacak,yıllar bitecek,
Sıra gelene kadar kimler gidecek,
Baharlar yazlar kışlar sürecek
Onun dünyada ki hazanıyım ben
Ağlamak sızlanmak boş neye yarar,
Ferman çoktan yazılmış,verilmiş zaten karar
Sevgisi içimde ta baştan sona kadar,
Onun dünyada ki cananıyım ben..
Nasıl olsa zamanla her şey bitecek
Kimi ağlayacak,kimi gülecek
Her fani gibi sıramız gelene dek
Onun dünyada ki hayatıyım ben.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yasak ettiler Sevgilim seni bana yasak ettiler,
Gözlerine hasret bıraktılar.
Kavuşma ümidimi koparıp,
Önüme sensizlik tohumu attılar..
Tel örgü oldu insanlar önüme,
Yalnızlığı nöbetçi diktiler gönlüme,
Avuttuk sandılar gözyaşlarımı silip,
Kalbimi yakan duyguları unuttular.
Sevgilin seni bana yasak ettiler,
Olmaz dediler,kader dediler.
Günah diye diye aldattılar,
Beni güneşe,havaya,beni sana hasret bıraktılar... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Yarıyı da geçtik Yaş otuzbeş demiş şair, yolun yarısı
Yarıyı da geçtik,yakın çıkış kapısı.
Bende çocuktum bir zamanlar,
Elimde bir sopa,tahtadan at koşturdum.
Tebeşir kokulu sınıflarda bende okudum.
Sıcak bir yuvada,sevgiydi sunulan,
Ben ümittim,hayattım,bendeydi umulan.
gözlerimden dünyaya bakan umuttu,
Gözlerde vefasızmış,öyle bakmayı çoktan unuttu.
Bizde yuva kurduk,sevgiydik sonsuzduk,
Çaresizlikler içinde mutluyduk.
Acılarda bile ısınırdık,düşünüyorum,
Şimdi kürkler içinde bile üşüyorum.
İhaneti de tattım ölümü de
Riyaları,mutlulukları,birer birer,
Tatlı meltemler okşadı kalbimi,fırtınada gördüler
Yaş otuz beş demiş şair,yolun yarısı.
Kırka geldik.
Bitmez sandık dünleri,kıymetini bilemedik.
Şimdi daha bir hüzünlü şarkılar
Güneş daha mı solgun
Yıllar hissettirmeden,neler neler aldılar.
Yaş otuz beş demiş şair,yolun yarısı,olsun....
Ümitleri öbür yarıya bağladık
Kapatıp sayfaları,yeni baştan başladık |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yalancı bahar Baharın müjdesi vardı gözlerinde
Başaklar saçlarında sararıyordu
Sıcacık duygular yandı içimde
Geceler gölgende saklanıyordu
Çıkıp dünyamdan sana doğru yürüdüm
Soğuktu kar yağıyordu,
Çok geç anladım
Gönlüm yalancı bir bahara aldanıyordu
Nisan yağmuruydun,susuz dudaklarıma
Akıyordun sel gibi,gönül pınarlarıma
Duygularım güneşinde canlanıyordu
İçimde bir başka mevsim uyanıyordu
Çıkıp dünyamdan sana doğru yürüdüm
Soğuktu,kar yağıyordu
Çok geç anladım
Gönlüm yalancı bahara aldanıyordu |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Yağmur Yağmur git penceremden,
Uykumu kaçırıyorsun
Yardan ayrı gelip de,
Beni ağlatıyorsun
Türlü şekillere girip,
Sel gibi gönlüme dolup,
Hiç durmadan cama vurup
Yar diye kandırıyorsun.
Bulutla bir olmuşsun,
Anladım ki kastın bana,
Senden kurtulamam ki
Sabah güneş doğunca.
Yar hasreti olup,
Gönlümde kalıyorsun.
Yağmur git penceremden
Beni ağlatıyorsun |
| |
|
Beste:Zeynettin Maraş
Güfte:Cansın EROL |
| |
|
|
Vurulmuşum Gözler kurşun olmuş,
Sözler bin hançer
Vurmuş da vurmuş,
Yürekte sızı,içinde yara
Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana
Rüzgara söylemişim ümitlerimi
Kumlara yazmışım sevgilerimi
Sevdalar yollamışım kuşların kanadında
Kuşları da vurmuşlar
Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana
Olmazlarda oluru aramışım
Varıda yok etmişim yalan sevgilerde
Her yandan vurulmuşum
Bu yara başka yara
Ben bir yana düşmüşüm,gönlüm bir yana |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Ver sevgini. Gönlüme ver sevgini,
Kalbim aşkınla alev,alev yansın
Öylesine yansın ki kor gibi,
Güneş,güneş olduğundan utansın..
Işığını ver gözlerime,
Işığın gözlerimde parlasın.
Öyle parlasın ki
Güneş karanlıklar da kalsın..
Gözyaşlarını ver bana,
Sevgi yağmurlarıyla bende yağsın.
Öylesine yağsın ki,
Güneş bile ıslansın..
Ellerini ver bana,
Bana ver gözlerini.
Ve bir de sevgini
Dünya aşk ne imiş anlasın... |
| |
|
Beste:Nesrin Körükçü
Güfte:Cansın Erol |
| |
|
|
Veda Alnına konan buse
Gözlerine o bakış.
Ellerine uzanış
Veda idi..
Ne acı söz ne sitem
Aşkımız değildi biten
Bizi huzura götüren
Veda idi..
Sonu yok aşkımızın,
Kavuşmak hayal bize
Son çare ikimize
Veda idi..
Sana hasretle koşmam
Bir gülüp,bir ağlamam
Hani o son sarılmam
Veda idi sevgilim.. |
| |
|
Güfte:Pr.Dr Selahaddin İçli
Güfte:Cansın Erol |
| |
|
|
Üzülme bebeğim Bir gün yok olursam eğer,
Ne olur üzülme bebeğim.
Sanma sakın senden uzaktayım.
Çevir kalbine gözünü,göreceksin yanındayım.
Ne olur hiç ağlama,
Ağlarsan,kurutmak için yanağındayım.
Sana gülmek yakışır,hep gül
Bütün gülüşlerinde dudağındayım.
Şarkıları dinlerken için burkulmasın,
Ben zaten o şarkılardayım
Ben yokum diye sakın üzülme bebeğim,
Hissedersen kalbinde
Derdinde, sevincinde
Sen yaşadıkca,beni hatırladıkca,
Göreceksin ben senin yanındayım... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Ütopya Deniz olup dalgalarla kucaklaşmak istiyorum mavide
Güneş olup öpmek dünyayı delice
Kuşlar gibi özgürce sonsuza uçmak
Meltem olup aşkı fısıldamak sessizce
Gönül bahçesinde çiçek olmak,renk,renk
Çoçukların gözünde mutluluk olmalıyım,benek,benek
Toprak gibi kucaklamak her yeri
Ya da tohum olmalıyım hesapsız
Her yere ekmek için sevgiyi |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Umut bahçesi Bulutları dağıttım yepyeni rüzgarlarla,
Güneşimi getirin,yağmuru yağdırmayın,
Isıtın beni biraz, bitmesin sonbahar da
Ümitten bahçe kurdum,çiçeği koparmayın.
Yerden topladım tek,tek kırılmış dallarımı
Yeni tohumlar ektim,neş'eden ve sevgiden
Uzattım ellerimi yeniden yaşamaya
Ümitten bahçe kurdum,çiçeği koparmayın.
Beste:Erdinç Çelikkol |
| |
|
|
|
|
Tükendi Kış ayazında yaz güneşi yarattım gönlümde.
Yaz sıcagında,soğuk rüzgarlar esti.
Nice ümitler büyüttüm yoklukda
Varlıkda nice umutlar tükendi.
Baharda güller gömdüm toprağa,
Sonbaharda sevgiler filizledim.
Şiirler yazdım,nice sırlar paylaşıp,
Nice sonsuz şarkıyı yüreğimde gizledim.
Siyahlarda beyaza gönül verdim,
Beyazlarda,siyahı yaşarken
Sevgiler büyüttüm içimde bıkmadan
Yalnızlıkda alev alev yanarken
Nice ümitler büyüttüm yokluklarda,
Varlıkda,nice umutlar tükendi. |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
Tutmasaydın Yarı karanlıklar içinde bir kuru daldım.
Sen ışıktın,sen aydınlık,sen güneş
Sana uzandım.
Ya şimdi..bak bütün ışıklar söndü.
Soğuk karanlıklar da üşüyorum
Seni bile artık siyah görüyorum.
Sanki boğuluyordum,
Sen umuttun sana tutundum.
Ya şimdi..bıraktın ellerimi
Keşke hiç tutmasaydın, belki kurtulurdum
Üşümüş,yorgun bir kuştu kalbim
Sıcaktı avuçların kondum
Ya şimdi..ellerin soğuk katı
Pembe tüyleri çoktan soldu
O küçük kuş bir daha uçamadı.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
Trenler Trenler geçer kapımın önünden
Kars,a,Denizliye giden.
Ümit taşır,özlem taşır,
İstasyonda inip binen.
Gözde kalır,sallanan eller
Trende bir dolu bavul,
Bavullarda,hapsolmuş sevgiler.
Trenler hasret acısı,
Trenler insan kavuşturucusu
Kimi sılaya götüren,
Kimi ayrılığı bitiren.
Trenler asker götürür,
Trenler terhis getirir.
Trenler geçer kapımın önünden,
Sensiz bana, bensiz sana gelip giden.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
