Kapattık kapılarımızı dostlarımıza

Mesafeler koyduk araya

Bir merhaba demek için, girmeleri gerekti sıraya...

Bize çok ihtiyaçları olduğu an Mesguldük,

Not bıraksınlardı, sonra arardık, baska zaman...

Sınavdan en iyi notu aldıklarında, gözlerindeki    pırıltıyı göremedik,

Bir küçücük armagan veremedik.

Canları yandığında, bize koşamadılar nefes nefese,

Ne kadar hasrettiler bir dost sese!

Görüsürüz; ya salı,  ya çarsamba günü, diye diye kaçırdık nisanı, düğünü,

Paylasamadik o en çoskulu anlarını, sevecegimiz yanlarını.

Hayat denen suyun akısında, birlikte çaglayamadik,

Ölümlerini bile geç duyduk da, vaktinde aglayamadık...

Bu hikaye hem acı, hem uzun,

Selam vermeden geçiyoruz artık yanından komsumuzun.

Bahanelerle etrafımızı sardık

Oysa biz, biribirimiz için vardık,

Adına huzur dedik, iş dedik, can cana olmaktan vazgeçtik, .. yalnızlığı seçtik.

Herkes bir yalana kandı,

Ne olursa olsun sebep, aslinda KAPILAR hep,  kendi üstümüze kapandı!