CANIM İSTANBUL

Nedim ` den Yahya Kemal ` e, Necip Fazıl ` dan Bedri Rahmi ` ye, Orhan Veli ` den Ümit Yaşar Oğuzcan ` a, Faruk Nafiz ` den Ziya Osman Saba ` ya, Mustafa Necati Karaer ` den Yavuz Bülent Bakiler ` e, Hüceste Aksavrın` dan Cansın Erol ve Ayhan İnal ` a birçok şairin eserleri var Canım İstanbul ` da. Şiir okumanın da tıpkı bestekarlık veya ses sanatçılığı gibi başlı başına bir sanat olduğunu düşünüyorum. Yahya Kemal Beyatlı `Edebiyata Dair`in ilk makalesi olan `Şiir Okumaya Dair` başlıklı yazısında bakın neler diyor: `Halis bir şiiri okumak demek ona şairinin verdiği musiki ayarıyla, fazla veya eksik bir ses ilave etmeksizin, musikiden anlayanların tabiriyle, falsosuz okumak demektir. Okuyabilmek için de ona tam bir vukuf hasıl etmek, ondan sonra onu hançere ve dudakların tam bir hakimiyeti ile ifade etmektir. Halis bir şiire, onu söylemiş olan şair, mısra , mısra ifade dantelesinin eksiksiz bir şeklini vermiştir; artık ona onu okuyacak kimse bir aksan ilave edemez. Zaten halis şiiri çok iyi anlamış bir okuyan onu, mükemmel ve tam olarak okumaktan haz duyar. Onu bozmaktan korkar.` ŞİİR OKUMAK BAŞKA ŞİİRİ OKUMAK BAŞKA `Okur yazar olan herkes şiir okur ama şiiri okuyamaz. Şiir okumak, şiiri seslendirmek, başka bir deyişle harfleri sese dönüştürmek demektir. Oysa şiiri okumak, o şiiri yeniden üretmek demektir.`` diyen Sabit Kemal Bayıldıran ne kadar da haklı sözlerinde. Özyılmazel de Canım İstanbul `da şiiri okuyor, onu yeniden üretiyor. ŞİİRE İHTİYACI OLMAYAN ŞEHİR Dünyada her şehir için şiirler yazılmıştır, şarkılar bestelenmiştir. Her şehrin belki buna biraz ihtiyacı da vardır. Üstelik, hakkında İstanbul kadar çok şiir yazılmış, şarkı bestelenmiş başka bir şehir de var mıdır yeryüzünde bilemiyorum. Oysa, İstanbul `un şiire ihtiyacı yoktur aslında, İstanbul kendi başına bir şiirdir, bir şarkıdır. Ama, her halde şairin de şiirin de İstanbul `a ihtiyacı vardır. Nedim ` in bir taşına tüm Acem ülkesini feda ettiği İstanbul ` a. Bu şehr-i Stanbul ki bi-misli bahadır Bir sengine yekpare Acem mülkü fedadır MUSİKİ ŞİİRİN İÇİNDE, ŞİİRLE MUSİKİ İÇİÇE Devlet Klasik Türk Müziği Korosu sanatçılarından Mithat Özyılmazel , on parmağında on marifet olan bir kişi. Kanun ve kudüm çalıyor. Bestekar, sunucu, kabare oyuncusu, şovmen, notist, koro şefi, musiki hocası. Ülkemizin en şiiri en iyi okuyan sanatçılarından da biri aynı zamanda. Canım İstanbul isimli CD ` de Özyılmazel şiirleri klasik sazlar eşliğinde yorumluyor. Şiir ve musikinin güzel bir ahengi oluşmuş. Mesela, Tanburi Cemil Bey ` in şederaban peşrevi eşliğinde Yavuz Bülent Bakiler ` in şiirini dinliyorsunuz: Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden Martılar konuyor omuzlarıma Gözlerin İstanbul oluyor birden Şiirler, Fahrettin Çimenli ` nin yaylı tanburu, Kemal Demir ve Kemal Caba ` nın kemanları, Osman Nuri Özpekel ve Necati Çelik `in udları, Gamze Ege Köprek ve Murat Aydemir `in tanburları, Salih Bilgin ve Volkan Yılmaz ` ın neyleri, Lütfiye Özer `in kemençesi ile Taner Sayacıoğlu ve Pınar Somakçı` nın kanunları eşliğinde gönüllere doluyor. Ahmet Haşim , şiirle müzik arasında bağıntı kurduğu `Şiir Hakkında Bazı Mülahazalar` başlıklı yazısında, `Halbuki şair ne bir hakikat habercisi, ne bir belagatli insan, ne de bir vazıı kanundur. Şairin lisanı nesir gibi anlaşılmak için değil, fakat duyulmak üzere vücut bulmuş, musiki ile söz arasında, sözden ziyade musikiye yakın, mütevassıt bir lisandır.` der. İSTANBUL OLMAK Canım İstanbul `da bazılarını birçoğumuzun bildiği ünlü şiirler var. Orhan Veli ` nin İstanbul `u Dinliyorum` u ve Yahya kemal` in Hayal Şehir `i gibi. Ya da Bedri Rahmi ` den İstanbul Deyince: İstanbul deyince aklıma martı gelir Yarısı gümüş, yarısı köpük Yarısı balık yarısı kuş İstanbul deyince aklıma bir masal gelir Bir varmış, bir yokmuş Bir de az bilinen veya belki de ilk defa duyacağınız şiirler de yer alıyor. Bunlardan biri, babamın da yakın dostu olan rahmetli şair Mustafa Necati Karaer ` in İSTANBUL OLMAK isimli şiiri: Değişen belki Boğaz ` ın suları Bu İstanbul sabahında seni buluyorum Nasıl söylemeli bilmem ki-Aşağı yukarı- Ben İstanbul `a geldim mi, İstanbul oluyorum. Bebek` de ellerin, Küçüksu ` da yüzün Sırtında deniz mavisi bluzun; Kavak ağaçlarında ince uzun Bir İstanbul sabahında seni buluyorum Düştü pencerelere bir günaydın, Evlerin, yolların uyanması yakın, Tek çizgide şimdi dün, bugün, yarın Bir İstanbul sabahında seni buluyorum Beni Eyüp ` e götürür bulutlar, Belki onların da bir bildiği var, Şarabım Beyoğlu , ekmeğim Üsküdar Ben İstanbul `a geldim mi, İstanbul oluyorum. Çok uzaklardan gelmişim, ıslanmışım, Şiir yazmak değil, sevmek işim; Ne olur, bozulmasın düşüm, Bu İstanbul sabahında seni buluyorum, Ben İstanbul `a geldim mi, İstanbul oluyorum. Bir başka büyük şair, Ümit Yaşar Oğuzcan da bakın nasıl anlatmış İstanbul `u: EVİN İÇİNDE İSTANBUL Evin içinde bir oda, odada İstanbul Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul Adam sigarasını yaktı bir İstanbul dumanı Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul Çocuk bir olta atmıştı denize gördüm Çekmeğe başladı, oltada İstanbul Bu ne biçim su, bu nasıl şehir Şişede İstanbul , masada İstanbul Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım Nereye gidersen git, orada İstanbul İstanbul ` da yaşıyorsanız da, İstanbul ` dan çok uzaklardaysanız da, İstanbul `u seviyorsanız, hele de bu şehre aşıksanız Canım İstanbul tam sizin için. Pablo Neruda , ne güzel söylemiştir: ``Şiir yazanın değil ihtiyacı olanındır`` .

2006-06-20 HaberX