|
Ölüm-ayrılık
'Ölüm Allahın emri'demiş şair,'ayrılık olmasaydı.
Ölümden farklı mı ayrılık,giden yaşamasaydı.
Ölümde kavuşmak yok,ümit yolu kesilir,
Ayrılıkta ki fark,yar yaşıyor ya denir...
Ölümde hasret yakar,çaresiz,mütevekkil,
Ayrılığın tek farkı,belki bir gün kimbilir..
Ölüm Allahın emri,ayrılık olmasaydı.
Ölümden farklı mı ayrılık,giden yaşamasaydı... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Özlediğim Özlediğim o çocuk yüreği
İçime işleyen masum gülüşler
Özlediğim bir sevginin bakışı
O bakışta duygudan seslenişler
Özlediğim o çocuk ruhu
Yaşamın renkleri en derinde
Özlediğim bir canın bir cana dayanışı
Bir el ki uzanmalı güzellikler içinde
Özlediğim o çocuk yok nerede
Dudaklar sahte ğülüşlerde artık
Özlediğim bir serap,bir hayal
Büyümüş bütün çocuklar adam olmuşlar yazık |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Özlemezmisin Özledin mi diyorsun özlemez misin
Baharlar bitsede kışlar gelmese
Hep gece olsa gün görünmese
Mevsim yaz olsa yaksa sıcacık
Kar tanelerini hasretle düşünmezmisin
Durgun denizde dalgaları
Akşamın ardından sabahları
Kalbinden kopmuş kahkahaları
Sen olsan özlemezmisin
Zaman zaman en güzel hayalleri
Beraber yürünen yeşil tepeleri
O kır kahvesini mutlu günleri,
Sen olsan özlemezmisin
En güzel sofralar da taze ekmek kokusunu
Çok susayınca bir pınarın suyunu
Sevdiğini yanında bulmanın duygusunu
Sen olsan özlemezmisin..
Bazen gülüp,bazen ağladığın
Yalnızlıkta okşayan ellerini aradığın
Bir dolu hatırayı beraber yaşadığın
Sevgiliyi bilmem ki özlemezmisin... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Çık bir gece Çık bir gece,yorguluklarının kapısından,
Hayalin de çam kokulu bir sahile uzan.
Aç kollarını gökyüzüne, binlerce yıldıza bak,
Sana göz kırpan.
Kim bilir kayan yıldızlardan biri de benim.
Bir dilek tut,inan hemen gönderirim.
İstersen yalnızlığa bir sigara yak,
Gece rengi hüzünleri uçup giden dumanına kat.
Acılar pişmanlıklar,hepsi geride kalsın,
Suda ki yakamozlar da yeni ümitler uyansın
Karanlığı,gölgeleri,bir an unut,
Uzat ellerini içinde ki güneşi tut.
Çık bir gece gerçeklerin kapısından
Hayalinde çam kokulu bir sahile uzan....... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
Çaldılar Dudakta aşkın nağmeleri vardı
Udun,tanburun mızrabında duygular yaşanırdı
Şimdi maziye saklandılar
Kırık gönüllerde, dillerde kaldılar
Sen yine de bir şarkı söyle hüzzamdan
Benim şarkılarımı çaldılar.
Gözden göze akan aşk dolu bakışlar
Hani duygudan,sevgiden ağlayışlar
Kalbin çırpınışları nerede heyecandan
Şimdi çok uzakta kaldılar
Sen yine de bir şiir yaz benim için
Benim şiirlerimi çaldılar |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Çeker giderim Bu gönül dayanmaz artık fırtınalara
Ben yağmurum zaten beni ağlatma
Senin sevgine,dostluğa geldim
Kırma kalbimi arkadaş çeker giderim.
Yanmışım hasretler de kanadım kırık
Gönül öylesine buruk mu buruk
Bir tatlı söze gülen yüze geldim
Sabrım biterse arkadaş,çeker giderim
Ellerimi uzattım tutarsın diye
Gönülden yalnızlığı atarsın diye
Sevgisiz bir dünyada solar biterim
Ben niye biteyim arkadaş,çekip giderim |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Çizgilerim Zamana inat seviyorum çizgilerimi
Yaşanmış senelerin doyumsuz izlerini.
Şu gözlerimin yanındakiler,
Pembe günlerdeki gülmeler,
Dudağımın kenarın da duruyor
Acı tatlı,sözler.
Yol,yol olmuş ya yaşlardan,
Özlem sevinç,ayrılık yanağımda ki izler.
Neden,nasıl niçin diye
Yıllardır arkadaş şu alnımdakiler.
Merhaba her gelen yeni gün
Merhaba yeni çizgiler.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
Çocuk Gülün üstüne bir arı kondu.
Çocuk arıyı sevmeye koştu.
Arının bal yaptığını bilmiyordu,
Arı korktu,çocuğu soktu..
Çocuk bir daha güllere hiç dokunmadı....
Deniz mavi,berrak sanki sonsuzdu,
Çocuk girdi denize,suya dokundu,
Bir balık çocuğa çarptı,
Balık korktu,çocuk bilmiyordu.
Çocuk bir daha denize girmedi....
Köpek yavrularını emziriyordu.
Çocuk sevmek için koştu.
Uzattı elini,köpek havladı,
Köpek anneydi,çocuk bilmiyordu ağladı,
Çocuk bir daha köpeklere dokunmadı...
Çocuk küçüktü,annesi babası terketti,
Çocuk sevgi çocuk insan,emekti,
Hep insan aradı,insanlar acımadı,
Çocuk hep insanlarla beraber yaşadı... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
İçimde ki gurbet Güneş söner ya her akşam,
İçimi ateşler kavurur.
Sılama gitmek isterim,gidemem,
Gurbet benim gönlüm de oturur.
İnsanlar var,yanıbaşımda,
Bir çoğu benden uzakta,
Gülerler,söylerler,susarım,
Gurbet benim,kalbim de konuşur.
Arada yollar var bitmez,
Zaman,geçer,geçit vermez,
Gönül sevmekten hiç bıkmaz,
Kader gurbetle hep aynı kavşakta buluşur..
Olsun derim,sağlık var ya,
Herkese başka dert verir dünya,
Gece çöküp bir nebze uyuyunca,
Biter gurbet,sevenler sevilenlerle buluşur... |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İhtiyar peri Bir kır kahvesinde oturken dün,
Yaşamaktan yorulmuş elemli,üzgün
Önümde eskimiş bir tahta masa
Nur yüzlü bir ihtiyar çöktü yanıma
Saçları gümüşten gözleri orman
; Dedi neden bu hüzün ayıp olmazsa sormam
Ölüm dedim,kırgınlıklar,hasret
Bir kere gülsem arkası bin dert
Ne dostta vefa var ne sevgilide
İşte yapayalnızım kendi kendimle
Dinle dedi benim ki roman
Yinede tanrıya isyankar olmam
Küçüktüm yetim,öksüz büyüdüm
Daha emeklemeden yürüdüm
Didinerek üç kuruş ekmek parası
Hala içimde çocukluğun yarası
Ne oyuncağım oldu,ne de umudum
Kucak bilmem topraklarda uyudum
Bir güzel geldi kalbime girdi
Bu ihtiyar bir zamanlar sevildi
Vemediler aldılar onu elimden
O zamanlar ölürüm sandım derdimden
Evlendik iyiydi karım
Beraber kavrulduk sevgimiz yarım
Doymadan gitti yalan dünyaya
Otuz senedirde dönmedi daha
Ben tek evladımı vatana verdim
Onunla beraber bende tükendim
Bak koskoca bir ömür kaç hece tuttu
Bu ihtiyar neler gördü unuttu
Senin önünde koskoca umman
Bir dönme dolaptır hayat yaşanan
Bak kuşları dinle,baharı düşün
Zehir etme ömrünü,yoktur dönüşün
Mutlu olmak inan kendi elinde
Kimbilir kimler olmak ister senin yerinde
İçimde bir huzur duydum yeniden
Kırışmış ellerini öptüm aniden
Önümdeki masa çiçek çiçekti
Solgun dünya oluverdi yedi renkli
İhtiyara sevgiyle veda ederek güldüm
Başım dik yeni dünyama doğru yürüdüm
O kır kahvesine zaman zaman giderek
Kır saçlı perimi düşünürüm,minnetle yad ederek |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
İki çocuk Sevmiş anası gencecik cahil,
El oğlu göründü gözüne ehil
Aldattı bıraktı bir zevk uğruna
Utanç oldu atıldı,bir cami avlusuna
Dünya nedir bilmeden daha
Hasret kaldı yuva ana,babaya.
Oda çocuktu oda oğuldu
Cılız ellerini uzattı soğuğa doğru.
Zengin evde doğdu öteki
Gelişiyle bayram edildi sanki
Ana kucagında el bebek gül bebek
Aslında her bebeğe böylesi gerek
O kaç evin biricik oğlu
Yumuk ellerini uzattı ışığa doğru |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
İkilem Her şeyden bıkılan anlar vardır ya,
Birden aklıma gelir gözlerin,yüzün.
Ektiğimiz çiçekler,o gül sardunya,
Bir yanım bağ bahçe olur,bir yanım hüzün.
Hani buz keser yalnızlıkdan için,ellerin,
Özlemle kokusu dolar geçmiş bir güzün.
Kardelenler göz kırpar,karlar altından.
Bir yanım bağ bahçe olur, bir yanım hüzün.
Hayaller tükenir,gerçekler üzer.
Rüyadan farkı yok yaşanan ömrün,
Kalbimde bir çocuk sevgiden şarkılar söyler
Bir yanım bağ bahçe olur,bir yanım hüzün |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İlahi sevgi Yetti bu dünya..bıkmış gidiyordum.
Bir göz deydi gözlerime,durdum..
Oysa ne ümit vardı,ne de gelecek,
Sevmek dedi bir ses,ona vuruldum.
Vuruldum,hiç acı çekmeden
Bütün kapılar açıldı birden,
Nurlarda yıkandı gönlüm,
Gökkuşağına yürüdüm,gerçek sevgiden.
Bu yorgun kalple yeniden doğmak varmış
Gitmekle kalmak arasındaki an
Seven bir kalple sonsuzu yakalarmış. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İnce sızı Bir ince sızı kaldı gözlerinden
Birde kurumuş güller,
Şimdi daha mutluyum inan
Arada kapıyı çalmasa hüzünler
Artık sensizliğe uyanmıyorum
Eski tadı olmasada sabahın
Pencereme yine kuşlar konuyor
Güneşini paylaşıyoruz solgun baharın
Bir çocuk dokunsa ellerime bir çiçek
Uyanır sevgiler yalnızlığım azalır
Unuttum derim..kalbime inat
Ama gözlerin ve o ince sızı hep kalır |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İnsanlık Dışarda kar lapa lapa
Mutluyum odam sıcacık
Radyoda bir hüzzam şarkı
Bütün lambalar açık
Birden aklıma kimsesiz çocuklar düşüyor
İçimde fırtına ellerim soğuk
Yüreğim çok üşüyor
Baharları düşlüyorum
Her yer yeşil,pembe
Toprak doğurgan tohum çatlıyor
Bombalar atılmış,bir yerlerde
Çocuklar ölmüş
İçimde ki bütün analar ağlıyor
Odam sıcak karnım tok
Hayat kısa boş ver diyorum
Ama kalbim rahat vermiyor
Sanki bütün insanlık içimde yaşıyor |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İnsanlar geçer Kimi mesut gülen,
İnsanlar geçer penceremin önünden.
mutluluk dolu gözleri,
Birbirine kenetlenmiş elleri,
Kuşlar gibi fısıldaşarak.
Yoldan geçerler,uçuşarak.
Hüznümü anlatmak isterim,yalnızlığımı.
Geçip gider durmazlar,
Pencerem kapalı,duymazlar.
Bıkkın,yorgun insanlar geçer,
Penceremin önünden.
Kuşlar öter anlamazlar,
Yağmur yağar ıslanmazlar,
Dünya güzeldir derim,anlayınca,
Sevgiyle yaşanınca.
Geçip giderler,durmazlar,
Pencerem kapalı,duymazlar
Açarım penceremi,önüne çiçekler dizerim.
Geçmez olur insanlar
Bekler,beklerim..... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
İstanbul; a İstanbul rengarenktir.
İstanbul,tutku ve sevgidir.
Ama nedense griler,
Şehrin üstünde saltanat kurmuş,
Maviler bayağı küskün durmuş.
Yeşilini sorarsan çalmışlar,
Götürüp hepsini Karadenize saklamışlar.... |
| |
|
Cansın Erol |
| |
|
|
|
İstasyon İstasyonda bir ihtiyar,bir çocuk.
İkisinin yanında bir tahta bavul,
Çocuğun bavulunda,ümitlerle hayalleri
İhtiyarın bavulunu tutamıyor elleri.
Yeni indi çocuk trenden
Karşılamaya gelenler,gelecekten.
İhtiyar yorgun,sessizce bindi trene
Eller sallandı hüzünle,
Gözler ıslak gidene veda ettiler
İstasyonda bir ihtiyar,bir çocuk
Biri indi,biri bindi gittiler.. |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
|
İstek Ayak seslerini duymak isterdim
Kapıda zili çalan parmakların
Güneş senin gözlerinde batmalıydı
Tadı öyle çıkardı akşamların.
Çayın iki şekerli açık
Kaşığın çın çını kulaklarımda
Güneşin her doğuşunda mutlu olurdum
Sen olsaydın sabahlarımda.
Seni aramazdım delicesine
Tutup şarkılarda hüzünlenmezdim
Ayrılık şiirleri yazmazdım böylesine
Belki de ölüme bu kadar boş vermezdim |
| |
|
Cansın Erol |
|
|
